| |
FORUM-NURAS Froum dla nurkuj?cych i nie tylko ... |
 |
TECHNIKA NURKOWANIA I SPRZĘT - Modelarstwo nurkowe
TomS - 14-05-2007, 00:25 Temat postu: Modelarstwo nurkowe Na dajwtreku pozwoliłem sobie zamieścić opis moich ostatnich poczynań wraz z ankietką i zdjęciami:
Same napisy wyglądają tak:
Eksperymentując z płytami i, niezależnie, mając chwilowo dość dźwigania twina na każde nurkowanie postanowiłem popracować nad systemem dedykowanym specjalnie do pojedynczej butli. Założeniem głównym było maksymalne zbliżenie butli do pleców nurka. Ponadto całość miała tworzyć przemyślany - holistyczny system dopasowany do moich potrzeb i upodobań.
***
Wykrój płyty jest oparty o kilka założeń: optymalny (według mnie) tor taśmy, brak stoperów przy płycie, jak najmniejsze krępowanie ruchów czy uwieranie.
***
Płyta jest wygięta tylko dwa razy a nie cztery jak normalnie. Usunięcie centralnej rynny mającej na celu "ukrycie" motylków (aby nie uwierały) jest najważniejszym krokiem przybliżającym butlę do nurka. Kąty płaszczyzn bocznych w stosunku do ciała zostały (prawie) zachowane (minimalna modyfikacja miała na celu przesunięcie punktów kontaktu płyty z nurkiem bardziej na zewnątrz). Przestrzeń w części centralnej wzdłuż kręgosłupa jest wystarczająca na schowanie nakrętki ale zastosowane przeze mnie rozwiązanie jest ciekawsze: zamówiłem duraluminiowe tulejki z kołnierzem tym samym wykorzystując przestrzeń w grubości płyty, adaptera i worka (razem 9mm) na połączenie gwintowe. W świetle adaptera jest tylko grubość podkładki i łepek śrubki M6 (razem ok. 5mm). Dodając 2mm na zapas (uwzględniając butlę 12L fi 171mm) otrzymałem minimalną wysokość przekroju adaptera równą 15mm (wymiar zewnętrzny).
Łączenie płyty i adaptera odbywa się za pomocą 3 śrub M6 zamiast zwykłych 2 sztuk M8 aby zmniejszyć łepki a zarazem zlikwidować skutki ewentualnej elastyczności wzdłużnej adaptera i płyty. Pole powierzchni przekroju rdzeni trzech śrub M6 jest niemal równe polu przekroju rdzeni dwóch standardowych śrub M8 co zapewnia analogiczną wytrzymałość połączenia.
***
Kolejnym ważnym założeniem było maksymalne ustabilizowanie butli względem płyty.
Normalnie adapter styka się z płytą poprzez dość grube remizki zakute na worku i często, dodatkowo, poprzez remizkę zakutą na pasie nośnym, co powoduje niestabilność a także nierównoległość połączenia. Remizka ma średnicę ~22mm a "średnicę styku" czasem poniżej 18mm. Ponadto na styku remizki i płyty aluminiowej (taką zrobiłem) powstaje elektroogniwo powodujące paskudną korozję (w połączeniu z wgniataniem remizki w materiał płyty i adaptera).
Usunąłem więc remizki z worka a pas nośny jest poprowadzony po drugiej stronie płyty dzięki dwóm dodatkowym szczelinom. Ponieważ grzbiet płyty ma szerokość 45mm a adapter 50mm otrzymałem bardzo duże i równe pole docisku adaptera do płyty poprzez miękką strukturę worka (materiał plus taśma centralna). Oczywiście musiałem powiększyć istniejące otwory w worku i wykonać dodatkowy otwór centralny. Aby nie zwiększać grubości materiału nie zabezpieczałem krawędzi otworów na gorąco lecz klejem butaprenopodobnym pod dociskiem. Efekt tych działań jest wyjątkowo stabilny i sztywny mimo niskiej masy i niewielkich profili.
***
Przyzwyczajony do twina postanowiłem mieć własne, niezależne źródło gazu aby nadal być niezależnym od partnera.
Myślałem o małym stejdżu ale jego wadą jest bujanie się i spory opór; szczególnie pustawego - ustawionego skośnie denkiem do góry.
[ Minimalizowanie oporów hydrodynamicznych jest domyślnym priorytetem wszystkich moich modyfikacji ]
Stejdż dodaje też ciężaru na lądzie ponieważ z założenia nie powinien być elementem balastu.
Pony przypięte do butli powoduje niesymetryczne układanie się worka z czym psychicznie nie chciałem się pogodzić.
Zastosowałem butlę stalową 2L ze względu na rozmiar i wystarczającą objętość. Idealnym rozwiązaniem było by umieszczenie jej w miejscu i na sposób kanistra latarki. No ale "tam" jest właśnie kanister... a po drugiej stronie, tej właściwej... ciągłe rozplatanie klamry... kłopotliwe.
Skróciłem znacznie lewą część pasa biodrowego i nawleczonego (przez szlufkę "kanistrową") stejdżo-poniaka stabilizuję klamrą balastową (jak kanister). Jednak do tejże klamry prowadzi odcinek taśmy od... prawej, głównej klamry. Mam taki szczątkowy pas z dwoma klamrami a do uprzęży właściwej nie mam wplecionej żadnej. Dzięki temu na oba odcinki pasa biodrowego mogę sobie coś nawlec. Po prawej jak zwykle kanister a po lewej (jak zwykle) butla. Dwulitrówka chowa się świetnie za ramieniem, nie telepie się i nie ma wpływu ani na opór ani na układanie się worka. I, jako element niezdejmowalny z założenia, może być (i jest) elementem balastu - około -0,9 kg (pusta, z automatem). D-ring biodrowy jest umieszczony tuż obok klamry choć nie ma większego znaczenia ponieważ manometr i tak podpinam do lewego piersiowego (prowadząc wąż pod pachą) - mogę wygodniej i szybciej odczytywać bez odpinania.
Mogę bez kłopotu, w razie potrzeby, dopiąć "prawdziwy" stejdż i nie koliduje on z butelką założoną na pas.
Są jednak dwa minusiki tej lokalizacji butli: do odkręcania trzeba użyć obu rąk (lewą trzeba przesunąć butlę aby prawą sięgnąć do zaworu) - ale ja mam zawór cały czas otwarty a automat, jako zapasowy, wisi na gumce na szyi w ciągłym pogotowiu; po drugie - spłuczka jest pomiędzy butlami co spowalnia nieco łapanie za sznureczek - do przyzwyczajenia.
***
Balast także jest pewnym novum. Miał być blisko pleców (niczym V- czy P-weight), stabilny i jednocześnie opływowy. Czyli odpadało zaplatanie kafli na pasy mocujące butlę, redbulle, kieszonki&... Rynny centralnej w płycie brak, miejsca w adapterze brak a na dodatek potrzebuję środek ciężkości balastu umieścić poniżej dolnej krawędzi płyty...
Po określeniu potrzebnej ilości balastu uwzględniającej latarkę i butelkę boczną odlałem kilka prostopadłościanów ołowianych o rozmiarach ~20x63x320mm ważących po 4 - 5 kg (różna waga daje mi możliwość precyzyjnego doboru). Dwa klocki leżą po obu stronach butli tuż przy adapterze i są do niej dociskane dwoma pasami (dolnym pasem adaptera i "trzecim pasem" tuż przed denkiem butli). Przesuwając balast mogę regulować trym. Klocki chowają się idealnie w marnotrawionych przestrzeniach między butlą, adapterem i workiem nie zwiększając powierzchni czołowej ani nie prowokując zaczepów (są osłonięte płatami skrzydła). Generalnie balastu prawie nie widać.
Uzbrojenie zestawu w taki balast jest dość proste natomiast rozbrojenie go - wręcz banalne. Odpinam dwie dolne klamry, unoszę zestaw i klocki wypadają bez oporu. Odpinam górny pas i bezwysiłkowo ściągam zestaw z buli. Jest to bez porównania wygodniejsze od systemu z kaflami nawlekanymi na pasy butlowe.
Co ciekawe jest to balast semi-zrzucalny. Klamrę dolną i środkową (trzymające balast) jestem w stanie odpiąć podczas nurkowania a przy odrobinie wysiłku jeden z klocków mogę podtrzymać odrzucając jedynie ten drugi. Ponowne zapięcie pasów na jednym klocku jest raczej nierealne bez zdjęcia zestawu, natomiast butla jest wystarczająco trzymana samym górnym pasem.
***
Za ciekawą modyfikację uważam przeniesienie noża na pas kroczny. Jest zawsze po środku, nie ma kłopotu z przewlekaniem pasa biodrowego, łatwiej znależć (ciężką) końcówkę przy ubieraniu a co najważniejsze - przestał uwierać przy schylaniu.
bann - 14-05-2007, 05:03
tylko tych zdjec jakby brak
aczyzyk - 14-05-2007, 08:44
Nie mogę znaleźć zdjęć a chętnie bym to obejrzał.
Przeniesienie noża na pas kroczny budzi we mnie pewne irracjonalne obawy...
TomS - 14-05-2007, 11:11
Miniaturki (tylko tyle udało mi się wkleić):
Tylko dwa zagięcia = brak "rynny"
Zewnętrzna wysokość dadptera to zaledwie 15mm.
Łepki śrub M6 są mniejsze niż M8.
Brak remizek pozwala idealnie docisnąć adapter do płyty.
Niebieskie guziczki to dwa z trzech kołnierzy tulejek aluminiowych (trzecia pod taśmą).
Dwie dodatkowe szczeliny pozwalają poprowadzić taśmę od strony nurka zamiast pomiędzy adapterem a płytą.
Kanister i butelka boczna są mocowane analogicznie - na pasie biodrowym.
Wąż inflatora podpięty do prawego portu tworzy małą pętlę i zawsze układa się idealnie.
Balast niemal niewidoczny.
W pozycji poziomej (roboczej) butelka układa się poziomo pomimo mocowania w jednym punkcie.
Trzeba określić jej środek ciężkości pod wodą (wraz z pierwszym stopniem) i tam przymocować taśmę.
Zamiast latarki i butelki mogę założyć odpowiednie kafelki nie zmieniając balastu zasadniczego.
Nóż na pasie krocznym.
Wąż suchego nad ramieniem.
Wąż zapasu jest stabilizowany wężem suchego.
Duże fotki pod podanym wcześniej linkiem. U mnie są.
Smok - 14-05-2007, 12:23
Dziękuję za kolejny argument, że wystarcza uprząż na 3 pasach, z anatomicznym noszakiem. Klasyczny pas i mamy dużą łatwość ubierania i rozbierania w wodzie.
http://allegro.pl/item195...z_do_butli.html
jest płyta 3 pasy, za ten pieniądz jeszcze mam 1 stopień reduktora.
pozdrawiam rc
TomS - 14-05-2007, 23:45
Smoku
Moja uprząż ma 3 pasy (choć starczą 2 jeśli pominiemy mocowanie butelki bocznej).
Moja płyta jest jakby bardziej anatomiczna od pokazanej na allegro.
Nie widzę jak można do pokazanego noszaka dopiąć worek wypornościowy...
W sprzęt ubieram się na brzegu lub łodzi; podobnie z rozbieraniem. Mam jeszcze siłę wyjść z tym ciężarem...
Po zastosowaniu pasa kładzie mnie na twarz. Środek ciężkości balastu muszę mieć nisko na biodrach.... pas spada mi
Pas, zgodnie z Twoją wcześniejszą wypowiedzią w innym temacie, mniej obciąża kręgosłup na lądzie wisząc na biodrach, ale ja nie spaceruję w sprzęcie do nurkowania
Natomiast brak pasa i rozłożenie obciążenia równomiernie znacząco pomaga pleckom gdy nurek przyjmie pozycję poziomą.
Ja nurkuję poziomo. A Ty?
Znając Twoje opisy Twoich kontaktów nie wątpię w możliwości "osiągnięć cenowych" ale blacha i c-ownik nie kosztują majątku. Obróbka też jest w zasięgu. A można sobie z alu wyciąć płytę ręcznie... tylko trzeba sporo samozaparcia i warsztat.
Nie wiem co dokładnie argumentowałeś, ale odnoszę wrażenie, że wszystkie argumenty są nietrafione.
Zdrówka!
***
PS
Zerknij na tytuł: "Modelarstwo..."
Nie "Złomiarstwo..."
Ja nie mam celu ani frajdy w robieniu sprzętu ze złomowanej hydrauliki itd... aby maksymalnie ograniczyć wydatki.
Wręcz przeciwnie.
Mam koncepcje i jestem gotów na ryzyko finansowe aby je dla własnej przyjemności sprawdzić.
I nie zamierzm niczego patentować ani zastrzegać.
Wręcz przeciwnie. Na gorąco dzielę się tym z Wami w nadziei, że ktoś sobie skorzysta lub zainspirowany wpadnie na jeszcze lepszy pomysł z pożytkiem dla rozwoju nurkowania.
Adam Frajtak - 15-05-2007, 04:38
| TomS napisał/a: | Smoku
I nie zamierzm niczego patentować ani zastrzegać.
Wręcz przeciwnie. Na gorąco dzielę się tym z Wami w nadziei, że ktoś sobie skorzysta lub zainspirowany wpadnie na jeszcze lepszy pomysł z pożytkiem dla rozwoju nurkowania. |
Nie pisz takich tekstów bo Smok może dostać szoku
Smok - 15-05-2007, 08:10
| TomS napisał/a: | | że wszystkie argumenty są nietrafione. |
Bardzo lubię używać argumenty rozmówcy przeciw niemu.
| TomS napisał/a: | | A można sobie z alu wyciąć płytę ręcznie... tylko trzeba sporo amozaparcia i warsztat. |
Zaproponowałem, płytę która nie jest płaska (w znaczeniu powierzchnia cylindra, stożka, jest płaska, daje się otrzymać z kartki bez zmarszczek) tylko siodłowa.
| TomS napisał/a: | Zerknij na tytuł: "Modelarstwo..."
Nie "Złomiarstwo..."
Ja nie mam celu ani frajdy w robieniu sprzętu ze złomowanej hydrauliki itd... aby maksymalnie ograniczyć wydatki. |
To profesjonalny produkt Firmy Draeger (jest widoczny znak, przy uprzęży na górze strona lewa), jest uprząż, stal nierdzewna, guma, całość w bezpiecznym "Design". Pod stalą nierdzewną jest guma która ma kontakt z plecami umieszczenie śrubek i innych elementów nie stanowi najmniejszego problemu. Krytyka rozwiązania nieznanego jest domeną polityków i roztropka forumowego (polecałeś konsultacje dla jaj, wiesz o kim mówię)
| TomS napisał/a: | | wpadnie na jeszcze lepszy pomysł z pożytkiem dla rozwoju nurkowania. |
Właśnie to pokazałem,
dlatego cieszę się że źle argumentowałeś.
pozdrawiam rc
TomS - 15-05-2007, 12:38
| Smok napisał/a: | | płytę która nie jest płaska | znaczy się nie jest prostokreślna?
| Smok napisał/a: | | profesjonalny produkt Firmy Draeger | Ale ma uprząż wymagającą szycia - poza zakresem moich zainteresowań - może się pruć. Ma dziwnie skomplikowane okucia, druty wyglądają na łatwe do pogięcia a całość kłopotliwa do spakowania. Stalówka jest ciężka co też mi nie odpowiada z powodów "lotniczych" i "trymowych". Guma parcieje - skąd zapas? I po co ona? Osłania kiepskie obrobienie krawędzi? Nie ufam temu systemowi mocowania butli, co wiecej - nie pozwala na montaż balastu (dolny pas tylko na rzep).
Siodłowatość kształtu jest jakas ... iluzoryczna. Ja jej nie widzę, może jest minimalna ale nic to nie wnosi do spraw komfortu. Na mocne wygięcie nie pozwala obecność butli. Jeśli by było to butla odstaje bardzo od pleców. I co z tym workiem? To jakiś patent sprzed 10-20 lat... na oko.
Smok - 15-05-2007, 16:09
| TomS napisał/a: | | Stalówka jest ciężka co też mi nie odpowiada z powodów "lotniczych" i "trymowych". |
To cienka stal nierdzewna, więc powód lotniczy odpada. Trymowych nie sprawia żadnych.
| TomS napisał/a: | | Siodłowatość kształtu jest jakas ... iluzoryczna |
Jest akurat, do trzech pasów,
| TomS napisał/a: | | ale nic to nie wnosi do spraw komfortu |
Po prosu jest wygodne, na dużej powierzchni jest rozkładany nacisk.
| TomS napisał/a: | | Jeśli by było to butla odstaje bardzo od pleców |
Zapominasz o skszywienu kręgosłupa do przodu, butla leży ładnie, noszak ma kontakt z kręgosłupem. To było zaprojektowane do biegania dla strażaków. Były też do nurkowania noszaki płytsze niż ten, a ten jest dużo płytszy niż Kajman. Wpadnij na Ursynów to zobaczysz.
pozdrawiam rc
TomS - 15-05-2007, 21:14
| Smok napisał/a: | | To było zaprojektowane do biegania dla strażaków. |
To sporo wyjaśnia. Inny rozkład sił i inne priorytety.
Jeśli siodłowate wygięcie jest poniżej dolnego pasa mocującego to "widzę i rozumiem" ale oznacza to konieczność wpasowania się w krzywiznę z denkiem / szyjką butli bo długiej 12ki raczej nie da się mocno docisnąć.
Tak precyzyjne dopasowanie płyty do wygięcia lędźwiowego (super do biegania) w połączeniu z jej znaczna długością (wysokością) uniemożliwia rozsądne przesuwanie płyty wraz z butlą w celu regulacji trymu i dostępu do zaworów a to upewnia mnie, że dla mnie ten noszak nie ma żadnego zastosowania i nie umiem zaadaptować go do moich celów nurkowych.
| Smok napisał/a: | | Wpadnij na Ursynów to zobaczysz. | Wręcz rzadko się stąd ruszam.
Smok - 16-05-2007, 07:04
| TomS napisał/a: | | uniemożliwia rozsądne przesuwanie płyty wraz z butlą w celu regulacji trymu i dostępu do zaworów a to upewnia mnie |
Ta "płyta" dobrze pozycjonuje sprzęt na plecach, przesuwanie butli w tym noszaku daje doskonałą możliwość ustalenia zaworów i AO przede wszystkim dwu wężowych dla których to był bardzo istotny element pozycja na łopatkach, tym bardziej dla AO o stopniach rozdzielonych.
| TomS napisał/a: | | Wręcz rzadko się stąd ruszam. |
Namiary na PW ?
pozdrawiam rc
|
|