FORUM-NURAS

[Trajter]

Mi_g – Linia M nie jest równoległa do linii Ambient pressure – to sprawa oczywista (takie są założenia teorii opisującej wartości M). Teraz zwróć uwagę na to, że skale na rysunku możesz nanieść tylko w danym punkcie. Niestety nawet ta skala z pionowej osi przesunięta w prawo nie da prawidłowych odczytów, gdyż linie M-value i Ambient Pressure nie są równoległe, więc i nie ma jednej jedynej skali procentowej. Każda z tych wartości musi być wyliczona w punkcie znajdującym się na prostej łączącej punkty GF Hi i GF Lo. Jedyny przypadek kiedy można zastosować tą samą skalę to, taki, kiedy lina GF jest równoległa do linii M-value.
W związku z tym Twój rysunek 1 jest jak najbardziej słuszny, natomiast rysunek 3 nie ma najmniejszego sensu geometrycznego, ale nie ma sensu dla skali na osi pionowej jak i poziomej (jeśli są naniesione na osie wykresu). Za każdym razem (w każdym punkcie prostej) trzeba wyrysować odpowiednią skalę - natomiast nie ma różnicy, czy będzie ona w poziomie, czy w pionie - wartości procentowe będą takie same.

[martin]

1.) Wybierasz wartosc GF_Low przy ktorej chcesz zaczac przystanek (n.p. 30%).
2.) Liczysz przy jakim cisnieniu osiagniesz ja biorac pod uwage aktualne nasycenie i typowy profil wynurzania (n.p. 10m/min).
3.) Przy tym cisnieniu masz pierwszy przystanek i miejsce gdzie rysujesz GF_Low.
4.) Robisz interpolacje miedzy GF High i Low - to jest twoja linia wynurzania.
5.) Czekasz na przystanku, az przesycenie umozliwi Ci ruszyc sie do nastepnego przystanku (GF + czas).

Dla ulatwienia mozesz rysowac, przyjmujac ze linia GF Low jest n.p. na 10 bar, tak jak w moim rysunku.

[Trajter]

[martin]

[Trajter]

[martin]

Z niewielka poprawka - procenty liczymy od "dolu" czyli do lini cisnienia otoczenia - ok.

[Trajter]

[martin]

Jest poprawny

[Trajter]

To co Ci przeszkadza w zrozumieniu, że jest również tak, jak na zamieszczonym tutaj rysunku oraz, że:
-wynika to z prawa Talesa
-skala jest liczona w każdym punkcie osobno gdyż odległość AB jest różna od CD – tak samo jak długości GH jest różna od długości EF
-nie ma różnicy, czy skala procentowa będzie umieszczona pionowo, czy poziomo dla dowolnego punktu na linii GF Hi – GF Lo

[martin]

Prawo Talesa znam, nie musisz mi go tlumaczyc. To co rysujesz jest ok - tylko ze nie o tym rozmawiamy.

Wrysuj tak jak prosilem cztery komplety w jeden uklad koordynatow - dokladnie tak, jak ja to zrobilem powyzej, potem bedziemy kontynuowac.

[mi_g]

Narysowałem pierwszą wersje GF'ów w nieco czytelniejszej formie (tak mi się wydaje) jakby co czekam na uwagi...

Przy okazji rysowania wyszło mi ze można zinterpretować GFLo na co najmniej 3 sposoby. Jeden tak jak narysowany powyżej w punkcie pierwszego przystanku mamy współczynnik bezpieczeństwa równy GFLo, drugi o którym pisałem gdzie wartość GPLo osiągamy dla pierwszego przystanku dla wartości M, trzeci wynika zaś ze zwyczajowego przyjęcia przystanków co 3m - czyli gradient GPLo jest osiągany na pierwszym przystanku będącym wielokrotnością 3m. Różnice nie będą duże, ale wystarczające aby pogramy/komputery interpretujące to na różne sposoby delikatnie się rozjechały

[martin]

Dla mnie nienaturalne sa kierunki wzrostu cisnien - koordynaty ida w negatywna strone, wartosci jednak rosna pozytywnie.

Pozatym ten profil bardzo przypomina optycznie klasyczny profil wynurzenia "glebokosc vs. czas" - moze powodowac ze ogladajacy nie zrozumie ze sa to dwie zupelnie inne rzeczy.

[mi_g]

[bgladysz]

Jeśli trzymamy się praktyki nurkowej, to pionowe składowe schodkowej linii wynurzenia powinny być równe (lub być swoją wielokrotnością). Tak samo poziome składowe nie powinny sięgać do linii równoważącego się ciśnienia, tylko do punktu, w którym linia GF przy danym ciśnieniu gazu inertnego przecina się z ciśnieniem kolejnego, płytszego przystanku. Nota bene na osiach można spokojnie zaznaczyć jednostki i wartości - szczególnie wartości ciśnienia kolejnych przystanków. I jeszcze drobiazg - współczynnik bezpieczeństwa (minimalny) - czyli to co rozumiem jako GF - to raczej odległość od linii GF (a nie linii wynurzenia) do linii M wartości. Odległość od linii wynurzenia to raczej jakiś chwilowy margines bezpieczeństwa, który niesie IMHO niewielkie wartości poznawcze.

[grol]

[bgladysz]

Można też dla przejrzystości oznaczyć punkt rozpoczęcia odsycania.

[martin]

[mi_g]

[bgladysz]

[kraken]

Trochę szkoda że zeszliśmy z dyskusji czym są GF na Talesa ale w sumie ok.

Cytat:

Odsycasz sie powyzej lini rownowagi cisnienia

.
To właściwie nie jest prawa. Powyżej linii równowagi ciśnienia następuje przesycenie - to znaczy prężność gazów obojętnych (sumarycznie) w hipotetycznej tkance jest większa od ciśnienia otoczenia i mogą się formować pęcherzyki ale w przestrzeni do linii M-wartości jest to mało prawdopodobne (chociaż czym bliżej linii M-wartości tym prawdopodobieństwo formowania się większych i liczniejszych pęcherzyków rośnie i dlatego właśnie GF).

Odsycanie następuje w momencie kiedy pojawia się gradient między prężnością danego gazu na przykład w tkance a jego prężnością na drodze z organizmu czyli na przykład w krwi. Dlaczego to jest ważne. Jeżeli zmienimy gaz oddechowy na stałej głębokości (nie zmieniając ciśnienia otoczenia tylko zmieniając skład procentowy a tym samym ciśnienie parcjalne na przykład azotu) to chwilowa wielkość przesycenia się nie zmieni ale może zmienić się kierunek dyfuzji, czyli w danym momencie możemy być poniżej linii równowagi ciśnienia i jednocześnie dana hipotetyczna tkanka zacznie się odsycać.

Odsycanie się i nasycanie się oraz moment formowania się pęcherzyków są powiązane ale w pewien sposób należy rozważać je oddzielnie.
MSC